عشقِ انسانی = عشقِ سالم

بارها به اين فکر کرده‌ام که آيا زنان و مردان تجربه يکسانی از عشق و وابستگیِ عاشقانه دارند؟ آيا تربيتمان طوری است که در رابطه عاشقانه، طرفين خودشان هستند و ديگری و خود را مستقل و دارای ارزش انسانی برابر، بدونِ اما و اگر می‌دانند؟ چقدر به اين برابری اعتقاد داريم؟ چقدر به برابری عادت داريم و چقدر به نابرابری؟
نمی‌دانم جوابِ درست به اين سؤال‌ها را. حتی نمی‌توانم روشن و واضح روابطم را از اين حيث رتبه بدهم. اولين رابطه‌ام را، شايد، وابستگیِ يک‌طرفه‌ام به معشوق خراب کرد. و وقتی احساسِ خردشدنِ شخصيتم جلوی رشدم را گرفت و نگاهِ برتری‌جويانه‌اش نفسم را، احساسی از عشق نداشتيم.

می‌دانم که استانداردهايم برای چنين رابطه‌هايی به مرور شکل گرفته و کامل شده است. با اين حال، چيزهايی که حالا برايم از يک رابطه عاشقانه سالم و انسانی مشخص است، اين‌هاست: دوطرفه‌بودنِ احساسِ عاشقی، وابستگیِ متقابل، گشودگی، درآميختگی، احساسِ رشديافتگی، لذت زياد بردن از حضور يکديگر، احساسِ احترامِ زياد.

وقتی بدونیم شخص چه نفعی می تونه برای ما داشته باشه بیشتر رو اون کار می کنیم می گین نه

شخصی با سرو وضع ژولیده بانک مراجعه می کنه چون به وام احتیاج داره و دقیقا بخاطر ظاهرش او را جواب می کنن جالبه که وقتی آدم شغل پردرآمد داره و ظاهر مرتب داره واجد شرایط محسوب می شه نه اونی که بیمار بیکار زشت و بی پول و گدانماست

از خودت پرسیده ای که چرا در خانواده ات کنار گذاشته نمی شی

چون انسان های دیگری هستن که به تو عشق می ورزن

پس بد نیس بدونیم عشق چیه

عشق حسی از نوعی عالی اس به اما استعداد ایجاد یک رابطه متداوم و مسول با شخص دیگری می دهد

۱. عشق احساسی است که انسان دیگر را برای ما بی نظیر می کند و وجودش را غیرقابل جبران و بی همتا می نماید. طوری که کسی نمی تونه جای او رو برامون بگیره

۲. عشق به ما استعداد و توانایی تقلیل و پذیرش رابطه دوگانه و مسولیت می دهد و دیگر به این فکر نمی کنیم که طرف برای ما چه کرده.

۳. عشق در ما رابطه ای بدون انتظار و بی چشم داشت بوجود می آرد

تحقیقات نشون داد افراد متأهل خوشبخت ترن و طرفین در ازدواج موفق به همدیگر عشق می بخشن

۴۰ در صد بیشتر از شغل شون راضی ان

افسردگی کمتری دارن

کمتر درگیر فقر و جنگ و بیماری می شن

عشق ما به انسان دیگر احساس آرامش می دهد اعتماد بنفسش را بالا می برد

پس باید عشق خود را به هم دیگر و به بچه هامون نشون بدیم

در این رابطه کاندی هازن به سه نوع عشق اشاره می کنه:

- عشق به انسان دیگر  عشق بی حد و حصر کودک به والدین وابستگی  

- عشق والدین به کودک عشق از نوع دلبستگی

- عشق همبستگی بین هم همان عشق رمانتیک

قابل توجه اونایی که از ازدواج فراری ان و می گن ازدواج به ما چی می ده

ازدواج هر سه نوع این عشق را به ما می ده

البته دیده می شود که یکی عشق به جنس مخالف نوع همبستگی را با وابستگی  و در نهایت با دلبستگی اشتباهی می گیرد و می گوید بدون او نمی تونم زندگی کنم معتاد حضور یکی دیگه شدن یعنی وابستگی عشق از نوع غلط به پوچی و یا سوء استفاده از عشق می کشد

سوالی داشتین برام بنویسین لطفا!

عدالت که داری سه جزء:

- عدالت اجتماعی

- برابری و مساوات

- قدرت رهبری برای ایجاد عدالت جالبه بعضی ها بیخودی فکر می کنن این قدرت را در خودشان دارن 

کنترل خود

- خودداری

- احتیاط

- تواضع

قدرت انتقال

- ارزش گذاشتن روی زیبایی های خلقت

- حس قدردانی

- امید

- معنوی بودن

- بخشش

- شوخ طبعی

- شاد بودن

اگه به خودمون نگاه کنیم می بینیم بعضی چیزها را می دونسیم ولی تا حالا ازش استفاده نکرده ایم به این می گن کشو احساسی فطری. قفسه ای خالی که خدا در وجود ما کار گذاشته تا خودمون پرش بکنیم حالا سوال روانشناسی خوشبختی اینس:

- چند تا مشخصه از این قوا را در خودت داری. این مشخصات را می خوونی و می گی این منم. اصلا در باره من نوشته شده

نه فکر می کنی داشتن فلان مشخصه به تو احساس تحکم و خود بودن می دهد مخصوصا می خوای یکی از این قوا را در خودت پرورش بدهی

کدامیک از این عوامل را ترجیح می دی در سبد آموزشی خود قرار بدهی

برعکس سعی می کنی چیزها و روش های نویی را برای تقویت این قوا بیاموزی

میل به پیدا کردن روش تازه برای استفاده اصولی از این قوا پیدا می کنی این صفات در وجودت هست و کسی هم نمی تونه جلو استفاده تو را بگیره

بخودت می گی: دست خودم نیس هر موقع سعی می کنم از این صفات استفاده کنم تو دردسر می افتم

با استفاده از این قوه ها می تونی کارت رو خوب پیش ببری

استفاده از این قوا روحیه ات را شاد مستعد و حساس و روی هم رفته قوی می کند

بخودت نگاه کن هر چه تعداد قوای ذکر شده صفات پسندیده  بیشتری در وجودت داشته باشی به همان نسبت شخصیت قوی تری هم خواهی داشت

دوستان این صفات پسندیده در وجود ما زمینه فطری دارن فقط کافی است آن ها را کشف کنیم هر کدام را که بیشتر دلخواهش هسیم در وجودمان پرورش بدهیم و گرنه سعی کنیم آنها را در خودمان تقویت بکنیم با هر تلاشی که می کنیم یک قدم به خوشبختی درونی نزدیک تر خواهیم شد